บทที่ 127 ตอนที่ 36.1 น้ำตาจากความสูญเสีย

ติณฑ์ Part 

ผมหอบเอาความเบาใจจากเรื่องพายกลับมาที่บ้าน แค่ได้เห็นรอยยิ้มของแม่ที่ยืนรออยู่หน้าบ้านความหนักหนาในทุกเรื่องก็เริ่มเจือจางอย่างน่าอัศจรรย์ใจแล้วล่ะ

ฟอดด “คิดถึงแม่มินจัง ฟอดด คิดถึงกลางกับเล็กด้วย”

หมับ! ฟอด “เล็กก็คิดถึงพี่โตฮะ” เข้าบ้านปุ๊บจมูกโด่งของตัวเองก็กดลงกับแก้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ